http://www.youtube.com/watch?v=S2T7d8j6I5I

Περιγραφή

Σε συνέχεια των παγκόσμιων μπεστ-σέλερ "Λυκόφως" και "Νέα Σελήνη", η "Έκλειψη" είναι το πολυαναμενόμενο τρίτο βιβλίο του σαγηνευτικού ρομαντικού έπους των βρικολάκων της Stephenie Meyer. Στην "Έκλειψη", η Stephenie Meyer, μας χαρίζει έναν ακόμη ακαταμάχητο συνδυασμό ρομαντισμού και σασπένς με μια δόση υπερφυσικού. Συναρπαστικό, με πάθος και με συνεχείς ανατροπές και εκπλήξεις, αυτό το έπος αγάπης ανάμεσα σε θνητή και αθάνατο βαδίζει προς τη λογοτεχνική αθανασία. "Μπέλλα;" Η απαλή φωνή του Έντουαρντ ακούστηκε από πίσω μου. Γύρισα και τον είδα να ανεβαίνει ανάλαφρα τα σκαλιά της βεράντας, με μαλλιά ανακατεμένα από το τρέξιμο. Με τράβηξε αμέσως στην αγκαλιά του και με φίλησε πάλι. Το φιλί του με τρόμαξε. Υπήρχε υπερβολική ένταση στον τρόπο που τα χείλη του συνέθλιψαν τα δικά μου -σαν να φοβόταν ότι αυτός ήταν όλος κι όλος ο χρόνος που μας απέμενε. Καθώς το Σιάτλ ρημάζεται από μια σειρά μυστηριωδών δολοφονιών κι ένας μοχθηρός θηλυκός βρικόλακας συνεχίζει την αναζήτησή του για εκδίκηση, η Μπέλλα για άλλη μια φορά βρίσκεται περικυκλωμένη από τον κίνδυνο. Και μέσα σε όλα αυτά, πιέζεται να διαλέξει ανάμεσα στην αγάπη της για τον Έντουαρντ και τη φιλία της για τον Τζέικομπ -γνωρίζοντας πως η απόφασή της έχει τη δύναμη να αναζωπυρώσει την προαιώνια διαμάχη ανάμεσα σε βρικόλακα και λυκάνθρωπο. Ενώ η αποφοίτηση πλησιάζει, η Μπέλλα έχει να πάρει άλλη μια απόφαση: ζωή ή θάνατος. Όμως ποιο είναι ποιο;

Υπόθεση: Η Μπέλα Σουάν γιορτάζει τα 18α της γενέθλια με τον αγαπημένο της βρικόλακα, Έντουαρντ Κάλεν, όταν ένα ανέλπιστο συμβάν φέρνει τον Έντουαρντ αντιμέτωπο με την μεγαλύτερη απόφαση της ζωής του: θα πρέπει να την αφήσει, απομακρύνοντας τον εαυτό του και την οικογένειά του από την ζωή της, για πάντα. Στην προσπάθεια της να ξεπεράσει τη θλίψη της, αλλά και να αναπληρώσει το κενό του Έντουαρντ, η Μπέλα συνάπτει φιλία με τον ακαταμάχητο Τζέικομπ Μπλακ, για να βρεθεί χωρίς να το καταλάβει μπλεγμένη στον κόσμο των λυκάνθρωπων, οι οποίοι είναι αιώνιοι εχθροί των βρικολάκων.

Αρκετά πιο ενδιαφέρον από το πρώτο βιβλίο αφού μπαίνουν κι άλλοι πειρασμοί, και διλήμματα με την εμφάνιση των αιώνιων εχθρών των βρυκολάκων, δηλαδή των λυκανθρώπων. Μας συστήνεται ο Τζέικομπ ενώ αναπτύσσεται αμοιβαία έλξη με την Μπέλα ("...αν η Σουάν, παντρευόταν τον λυκάνθρωπο, θα ονομαζόταν Μπέλα ...Λου-γ-κόζι;" ...παρατήρησε εύστοχα, ο συνάδελφος Χάρης Καλογερόπουλος). Ακόμα δεν μας εκπλήσσει ιδιαίτερα η επιλογή του Έντουαρντ να απομακρυνθεί από τη ζωή της αγαπημένης του, όσο σκληρή κι αν είναι, αφού συντρέχουν λόγοι σοβαροί.

Η κινηματογραφική αφήγηση του Βάις, φορμαλιστικά κι αισθητικά δεν διαφοροποιείται από το πνεύμα της πρώτης και του βιβλίου, γενικότερα, αλλά με έπεισε περισσότερο γιατί είχε λιγότερο έπαρση και σταθερό προσανατολισμό (από της Κάθριν Χάρντγουικ), όπως υποκειμενικά αντιλήφτηκα, την λιτότητα έκφρασης από το στυλ γραφής (δεδομένου ότι και η Summit την κοστολόγησε φτηνότερα).

Το μοναδικό φιλμ για βρικόλακες που δεν δείχνει βρικόλακες "επί τω έργω". Ούτε καν τους ...κυνόδοντες. Οι δυό - τρεις ερωτικές σκηνές , (φυσικά χωρίς γυμνό), περιλαμβάνουν εφηβικά ...φιλιά, (σύντομα και ανώδυνα) από την Μπέλα ανάμεσα σε έναν βρικόλακα και έναν λυκάνθρωπο. Επιφανειακά, συντηρητικό. Ε, δε μπορούν κι όλα να δείχνονται στα 13χρονα. Μάλιστα όταν τα έχουμε δει χιλιάδες φορές - καλύτερα υπαινικτικά. Άλλωστε δεν είναι το πρωτεύον αυτό. Και το βιβλίο και η ταινία δε σκοπεύουν να εντυπωσιάσουν περιγράφοντας τις επιθέσεις των αιμοδιψών βαμπίρ στους ανθρώπους με κάθε σαδιστική λεπτομέρεια, όπως κάνουν τα κοινότυπα βιβλία και φιλμ τρόμου. Ελάχιστο αίμα, ή για την ακρίβεια λίγες σταγόνες (κι αυτές από ατύχημα) και μια φιλική μονομαχία ανάμεσα σε δυό λυκανθρώπους είναι τα πιο "τρομακτικά" στοιχεία, όλα κι όλα.

Η αγάπη, παρά τα πρόσκαιρα εμπόδια, βγαίνει νικητής, όσο η αγωνία για την τελική επιλογή της Μπέλα κορυφώνεται γιατί, απαιτεί σοβαρές θυσίες, μόνιμες δηλαδή αιώνιες. Η κρίσιμη πρόταση γάμου της Μπέλα στον Έντουαρντ μένει αναπάντητη, ενώ αναμένονται οι αντιδράσεις του πατέρα της (αν και ενηλικώθηκε) και κυρίως του Τζέικομπ. Το αίτημά της να μπεί στον κόσμο των βρικολάκων, γίνεται για το αγαπημένο της βαμπίρ. Θα τα καταφέρει; Θα το αποδεχτούν όλοι; Υπομονή και θα τα μάθετε στο τρίτο μέρος! Για την ώρα όλες οι απαντήσεις μένουν μετέωρες.

Πρόκειται για ένα δυνατό ρομαντικό δράμα που εμπεριέχει ίντριγκα, ένταση, θυμό, ζήλια, χαρά και λύπη. Η οργή και οι μονομαχίες είναι περιορισμένες στο ελάχιστο. Πολύ καλό το εφέ της μεταμόρφωσης του Τζέικομπ (αλλά πολύ "σύντομο" σε διάρκεια) σε λύκο, ενώ διαθέτει και τα σωματικά προσόντα που θα λατρέψουν τα κορίτσια και ζηλέψουν τα αγόρια (abs όνειρο). Το μπεστσέλερ της Νάνσι Μέγιερ έγινε αγαπητό και δημοφιλές γιατί "φιλτράρει" τις σχέσεις μέσα από ένα βαθύτερο επίπεδο συμβολισμών.

Συνοπτικά, παρακολουθούμε ένα τολμηρό, επώδυνο, εγκεφαλικό λαβ στόρι. Με έντονες αντιθέσεις, ανατροπές συναισθημάτων, σκοτεινό ύφος και κυνικές δόσεις ρομαντισμού σε έναν κόσμο που έχει χάσει την πίστη στην αξία της αιώνιας αγάπης (καρδιάς και νου) και της αυτοθυσίας.

Εν τέλει, ένα υπερβατικό φιλμ, για την άμεση κοινωνικοποίηση του ανθρώπου και την αλύτρωτη δύναμη της θέλησης...

Το "Twilight" (Λυκόφως) είναι μια ιστορία αγαπης ενος βρικόλακα και μια θνητής!!!
Είναι μια πολύ γλυκία ταινία που σίγουρα θα αρέσει στους συναισθηματικούς της παρέας!

Tο στόρι

Mια κοπέλα, η Μπέλα, μετακομίζει στο σπίτι του πατέρα της, εξαιτίας των επαγγελματικών υποχρεώσεων του πατριού της. Εκεί γνωρίζει και ερωτεύεται τον μυστηριώδη Εντουαρτ, που η Μπέλα ανακαλύπτει ότι είναι βρικόλακας! Η οικογένειά του δεν τρέφεται με ανθρώπινο αίμα, αλλά είναι και δύσκολο να του αντισταθεί. Ο Έντουαρτ παλεύει με την δίψα του για αίμα και την ακαταμάχητη έλξη του για την Μπέλα και με τους ''κακούς'' βρικόλακες, που δεν είναι τόσο πρόθυμοι να μην πιουν ανθρώπινο αίμα, ειδικά της Μπέλα...

Την συστηνω ανεπιθύλακτα στις απανταχού ρομαντικές ψυχές!! Είναι μια πολύ γλυκιά ταινία, οRobert Pattinson (Έντουαρτ), εκτος απο πολύ όμορφος παίζει και πολύ όμορφα, υπάρχει χημεία μεταξύ του και της Kristen Stewart (Μπέλα), αν και δεν ήταν όσο καλή όσο ο Robert κατα την γνώμη μου. Λάτρης του ρομάντζου, καιρό έχω να κλάψω έτσι....!